Opbouw

 

De huid vormt de buitenste bekleding van ons lichaam en is de eerste verdedigingslijn van het immuunsysteem. Door een barriere te vormen tegen kiemen en bacterien, toxines en andere schadelijke stoffen, beschermt de huid ons tegen ziekteverwekkers. Tevens dient het om de lichaamstemperatuur te regelen en afvalstoffen te verdrijven en ons te beschermen tegen uitdroging en beschadiging door zonlicht.

Daarnaast kan onder invloed van zonlicht vitamine D, dat nodig is voor botvorming, in de huid worden gevormd. In de huid bevinden zich tevens talgklieren, zweetklieren, zenuwen en bloedvaten, haarwortels en nagels. Waarnemingen van de huid levert soms belangrijke informatie op over het al of niet goed functioneren van het lichaam als geheel.

 

Anatomie van de huid

 

De huid bestaat uit drie delen: de opperhuid, de lederhuid en het onderhuids bindweefsel.

 

Opperhuid

 

De opperhuid of epidermis, is de buitenste laag van de huid. Deze bestaat voor het grootste deel uit hoorncellen (keratinocyten). Deze cellen worden voortdurend nieuw gevormd in de onderste laag (basale laag) van de opperhuid. De nieuwgevormde hoorncellen schuiven steeds een beetje op naar de oppervlakte van de huid omdat ze door de voortdurende aanmaak van nieuwe cellen naar boven worden geduwd. Wanneer de cellen hoog in de opperhuid komen te liggen gaan ze dood, toch blijven ze nog heel belangrijk! Deze celskeletten vormen namelijk samen een heel sterk pantser, dat moeilijk doordringbaar is voor ziekteverwekkers en bovendien uitdroging van de huid tegengaat. Deze dode hoornlaag is op sommige delen van de huid extra dik, zoals op de voetzolen en op de handpalmen. We spreken dan van eelt. Uiteindelijk schilfert de buitenste laag van de epidermis af. Dit is niet erg, aangezien er voortdurend nieuwe lagen door celdeling worden aangemaakt. De opperhuid vernieuwt zich ongeveer om de 4 weken. Bij een verwonding kan de opperhuid daardoor vrij snel dichtgroeien en ontstaat geen litteken.

De celdeling verloopt bij jonge mensen sneller dan bij ouderen. Er bevinden zich in de onderste laag van de opperhuid tussen de hoorncellen ook nog pigmentcellen. Deze cellen beschermen het kwetsbare erfelijk materiaal in de celkern tegen de beschadigende werking van de ultraviolette straling.

Het pigment van de pigmentkorrels, het melanine, bepaalt voor een belangrijk deel de kleur van de huid en beschermt tegen zonlicht. Hoe meer pigmentkorrels, hoe donkerder de huid. Onder invloed van zonlicht neemt de activiteit en de pigmentproductie toe.

 

 

Lederhuid

 

De lederhuid of dermis, is een stevige constructie welke voornamelijk bestaat uit bindweefselcellen, bindweefselvezels en een gel-achtige grondsubstantie. In de lederhuid bevinden zich bloedvaten (voedsel- en zuurstofvoorziening, temperatuurregeling), lymfevaten (afvoer van afvalstoffen) en zenuwen (tastgevoel, pijngeleiding).  De lederhuid zorgt ook voor de elasticiteit en trekvastheid van de huid. Dit wordt bewerkstelligd door collageen en elastine.

Collageen is een vezelachtige proteine dat verantwoordelijk is voor de stevigheid en elasticiteit van de huid.  Tijdens het vernieuwingsproces van de huid wordt op jonge leeftijd voldoende collageen gemaakt om de huid jong, stevig en soepel te houden. Na het 25e levensjaar neemt de productie van collageen gestaag af, hierdoor veroudert de huid en ontstaan er rimpels, de huid wordt slapper en effecten van buiten af hebben een grotere invloed op de huid.

Het elastine is een proteine dat verweven zit tussen de collageenvezels om een elastisch weefsel te vormen. Zo verkrijgt de huid haar flexibiliteit en elasticiteit.

Wanneer de huid verouderd of beschadigd wordt door zonlicht neemt de elasticiteit en veerkracht af. De lederhuid wordt niet voortdurend vernieuwd, zoals dat bij de opperhuid gebeurt. Een beschadiging van de lederhuid blijft dan ook altijd zichtbaar als litteken.

 

 

Onderhuids bindweefsel

 

Het onderhuids bindweefsel of subcutis  scheidt de huid van de spieren en pezen in ons lichaam. Het bestaat vooral uit vet, bindweefselschotten en bloedvaten. Het vet zorgt voor extra isolatie van het lichaam en is tevens een bron van energie in tijden van schaarste. Het fungeert tevens als stootkussen. De dikte van het onderhuidse bindweefsel verschilt van plaats tot plaats. Deze laag is bijzonder dun op het scheenbeen en ook in de huid die over de gewrichten ligt. Op de buik, billen en rug is de dikte van onderhuidse bindweefsellaag echter aanzienlijk. In deze huidlaag ontstaan zweetklieren, talgklieren, nagels en haren.

 

Zie ook: Acne, Huidveroudering en Bindweefselmassage

 

 

  © 2014 Jolique  |   Marianne Hartman   |   Spittaalstraat 18   |   7201 ED Zutphen   |   0575 - 548854   |   www.jolique.nu   |

De Huid

U bevindt zich hier: Huid